علت اصلي ايجاد تيرگي دورچشم در بسياري از افراد ارث است. در اين افراد جريان گردش خون وريدي بهطور ارثي در ناحيه پلک کند است و پوست پلک را تيرهتر نشان ميدهد. بهدليل کندي جريان خون در اين منطقه، رنگدانههاي پوست هم اضافه ميشود. ولي عوامل اکتسابي هم در بروز آن موثر هستند؛ مانند بيماريهاي هورموني، بيماريهاي تيروييد، تغذيه نامناسب، مصرف الكل، مصرف سيگار، کمخوابي يا بدخوابي، استرس، آفتاب و...
در روش PRP از بيمار خون ميگيرند، سانتريفيوژ ميکنند و سپس پلاکتهاي آن را جدا ميکنند. پلاکتها با يکسري عوامل رشد همراه هستند. اگر اين ماده بهدست آمده به هر قسمتي از بدن تزريق شود، باعث افزايش ترميم آن قسمت خواهد شد. اين روش در درمان زخمها بيشتر استفاده ميشود ولي اخيرا با مطالعهاي که روي تيرگي دورچشم در مرکز تحقيقات پوست و جذام انجام گرفته، متوجه شديم PRP ميتواند بهدليل خاصيت ترميمکنندگي، تا حدودي از تيرگي اطراف چشم بكاهد.
تيرگي يا کبودي دورچشمها در درجه اول به وضعيت آناتوميک چشم مربوط ميشود. پوست پلکها از پوست ساير نقاط بدن نازکتر است. حتي پوست پلک بالا از پلک پايين نازکتر است. در زير پوست يک لايه بافت چربي داريم. اين لايه چربي در ناحيه پلکها يا وجود ندارد اگر هم وجود داشته باشد، بسيار نازک است. ضمن اينکه يک شبکه عروقي بسيار وسيع و گسترده هم در ناحيه زير پوست پلکها وجود دارد. بنابراين نازکي پوست، نبود چربي و وجود شبکه عروقي باعث ميشود پلک نسبت به ساير نقاط بدن كمي تيرهتر باشد. بعضي از بيماريها هم تغييراتي در پوست ميدهند و اين تغييرات در پوست پلکها زودتر و واضحتر بروز ميكند. مثلا ابتلا به برخي بيماريهاي پوستي باعث ميشود پلکها نسبت به ساير نقاط بدن زودتر کمرنگتر يا پررنگتر شوند.
عوامل مختلفي در تيرهشدن پلك دخالت دارند که يکي از آنها ژنتيک است. در برخي افراد پوست پلک بهطور ژنتيکي نازک و وجود شبکه عروقي در آن محسوس است. معمولا بيشتر افراد خانواده چنين اشخاصي اين خصوصيت را دارند. علتهاي ديگر تيرگي دورچشم، استرس، کمخوابي و بيخوابي است. البته کمبود خواب و استرس تا حدودي با هم در ارتباط هستند. تيرگي دورچشم بهخصوص از نوع آناتوميکي و ژنتيکي آن درمان خاصي ندارد. البته ميتوان تيرگيهايي که به?دليل ابتلا به بيماريهايي ايجاد شدهاند، با درمان بيماري برطرف کرد. فردي هم كه دچار کمخوابي و استرس است اگر اين دو مشکل را حل کند، بهتدريج مشکل تيرگي دورچشمش هم برطرف ميشود.
مصرف برخي داروها و پمادهاي موضعي هم در کمرنگترشدن تيرگي دورچشم موثر هستند. چند سال پيش، يکي از دانشمندان ايراني دارويي را براي کمترشدن تيرگي دورچشم معرفي کرد، اين دارو «متيمازول» بود که براي مبتلايان به بيماريهاي تيروييد تجويز ميشود. او متيمازول را به شکل پماد درآورد و مورد استفاده قرار داد و متوجه شد تاثير زيادي در رفع تيرگي دورچشم دارد. البته اين دارو هنوز به اين شکل وارد بازار نشده است.
متخصصان پوست هم پمادهاي مختلفي را تجويز ميکنند. يکي ديگر از روشهاي درمان تيرگي دورچشم، تزريق فيلرها يا ژلها در زير پوست است. تزريق ژل بسيار مشكل است و به تبحر زيادي نياز دارد. ژل بايد به صورت يک لايه بسيار بسيار نازک و در حد يک تا دو ميليمتر، در زير تمام قسمتهاي پوست پلک تزريق شود تا بتواند تيرگي پوست را کمتر كند. ولي متاسفانه تزريقهايي که انجام ميشود، اغلب به بروز عارضه ميانجامد و صحيح و درست نيست، به هميندليل در قسمتي از پلک، ژلها جمع ميشود و آن را برجسته ميکند و در قسمتي ديگر از پلک هيچ ژلي وارد نميشود. پزشكان معمولا سعي ميکنند اين کار را انجام ندهند مگر براي قسمتهاي بسيار کوچکي از اطراف پلکها. در اين نواحي خيلي ظريف لايهاي از ژل را زير پوست تزريق ميکنند. شايد انجام درست و اصولي اينکار براي تمام سطوح دورچشم و ايجاد يک لايه نازک از ژل در زير تمام قسمتهاي پوست بيشتر شبيه يک رويا باشد و عملا امکانپذير نيست.
نوع ژلي هم که براي تزريق به کار ميرود، بسيار مهم است. در حال حاضر بهترين ژل پرکننده اسيدهيالورونيک است. احتمالا مشکلي که براي يکي از خوانندههاي شما ايجاد شده به اين علت بوده که يک تزريق معمولي در حد يک تا دو سيسي در قسمتهاي مختلف پلک انجام دادهاند، در نتيجه اين مواد در زير پوست جمع شده و در قسمتهايي واکنش نشان داده و عفوني شده است. عفونيشدن پوست ميتواند به نکروز(از دسترفتن بافت) آن منجر شود و در نتيجه اسکار و عوارض بيشتري بر جا بگذارد.
در حال حاضر اين خانم بايد ابتدا به يک متخصص چشم مراجعه کنند تا پزشک بتواند قسمتهايي از پلک را که ژل در آنجا تجمع دارد، تخليه کند. بعد از تخليه پلک از ژلهاي تزريق شده، بايد به متخصصان پوست مراجعه کنند تا با استفاده از کرمهاي ترميمکننده و مرطوبکننده و کرمهايي که به ساختن کلاژن پوست کمک ميکنند، عوارض ايجاد شده كاهش و پوست پلک بهبود يابد.
نکته مهم ديگر در درمان اين است که استفاده از ليزر، تيرگي دورچشم را افزايش ميدهد؛ زيرا ليزر در پوست يک نوع سوختگي درجه يک ايجاد و پوست پلک را از آنچه که هست، نازکتر ميکند و در نتيجه تيرگي خود را بيشتر نشان ميدهد و قطعا روش خوبي براي درمان اين عارضه نيست.
بهترين کار براي کمرنگکردن تيرگي دورچشم، مراجعه به متخصصان پوست و مصرف داروهايي است که براي ضخيم و مرطوبکردن پوست به کار ميرود. در نتيجه مصرف اين داروها پوست آب بيشتري جذب ميکند و خود را ضخيمتر نشان ميدهد و تيرگي را کمتر ميکند. البته اين نوع درمان هم موقتي است و با قطع مصرف کرمها تيرگي دوباره برميگردد.
دكتر سيدضياءالدين طباطبايي
نوشته شده توسط zibaie |
لينک ثابت
|دوشنبه 04 اردیبهشت 1391|